Rodríguez Patiño, en declaraciones hechas en torno a esta campaña y con el objeto de dinamizar el comercio local, ha puntualizado que el dinero que se reciba, estará destinado a comprar
alimentos en las pequeñas tiendas de la comarca, no en grandes
superficies comerciales de ciudades.
miércoles, 26 de febrero de 2014
jueves, 20 de febrero de 2014
Alumnos sénior en Bergantiños, visitando el dolmen de Dombate
Felipe Senen y el coordinador de la Sénior coruñesa, viajaron hasta Cabana de Bergantiños para ver el dolmen de Dombate y aprender su historia; conocer al pintor naif Manuel Lema Otero o saber del poeta Eduardo Pondal que inmortalizó el dolmen, en la creación del poema
"Queixumes dos pinos".
Alberto Balboa Naranjo, alumno del aula de Xestoso relataba en su crónica lo vivido:
"En ruta al dolmen de Dombate pasamos por O Carrizal, donde habitan "los moinantes", gente asociada a las ferias, que tiene sus furgonetas y un respeto superior a los mayores, en especial a las mujeres, aspecto similar a la cultura gitana. Otra caracteristica de la zona es la separación de fincas con laureles, igual que hacen en algunos lugares de las islas británicas; luego en otros lugares separan con recalcos (diferencia de altura entre fincas).
![]() |
| Dolmen de Dombate |
Merece mención especial la cantidad de cabeceros y
horreos, que simbolizan riqueza. Edificación hecha con inteligencia para
guardar el maíz o distintos granos. Son altos para evitar la humedad, tienen
piedras que sobresalen para evitar los roedores, huecos para ventilar y
en sus extremos superiores, poseen cruz y "falo", a modo de protección y
reproducción.
Pasamos por el Pazo Torre do Allo uno de los más antiguos de Galicia, que posee un hermoso parque y fué propiedad de Victor López Seoane y actualmente lo ha comprado la Diputación de A Coruña. Cerca se encuentra la iglesia del S.XVI y un lindo cementerio parroquial. Cruzamos Baio donde se realiza la fiesta del lino.
Todos estos lugares tienen campo de romerias que en los festejos dan oportunidad de unión y alegría; además los habitantes se
caracterizan por ser muy amantes de sus huertas.
Al llegar al centro arqueológico de Combate se encuentra un crucero muy antiguo, que tendrían que haber puesto dentro del recinto para estar protegido. La novedad del Centro es una neocámara donde se pueden apreciar las pinturas retículadas donde sobre fondo blanco, predominan el rojo y el negro. En una reproducción exacta hay copias de cerámicas y utensillos confeccionados en piedra, los originales están en el Castillo de San Antón.
![]() |
| Alberto Balboa Naranjo, alumno sénior aula de Xestoso |
El dolmen de Dombate fué construido hacia el 3.700 a.c. y se clausuró hacia el 2.700 a.c. Son similares a las pirámides de Egipto en cuanto a la función de enterramiento, pero además eran marcas de la comunidad sobre un determinado territorio. Tiene un pasillo de entrada orientado al Este para que entrara el sol, con figuras de piedra, un núcleo central, y hay un muro de piedras sueltas alrededor que forman la coraza. Hay una zanja; fuera de la coraza hay círculos con piedras alrededor, para hacer actos rituales con hogueras. A pocos metros del dolmen hay una caja pequeña que encontraron con carbón que es anterior a éste.
Su construcción necesitó organización y técnica para mover piedras de gran tamaño; del mismo modo la Diputación ha realizado un edificio como introducción al tema y otro gran edificio de madera y cristal para proteger al dolmen."
En tierras asturianas
Fue a mediados de febrero cuando nuestros sénior viajaron a tierras asturianas. Mercedes Cachaza Platas, alumna del aula de Paderne relata la experiencia:
"Era o día 12 de febreiro do ano 2014, cando a Uned Sénior
de Xestoso se dirixía a Asturias polo Camiño
Norte acompañada polo Coordinador Luis Ángel
Rodríguez
Patiño.
Seguindo a rota do Ferrocarril de Vía
Estreita, como se dunha viaxe turística se tratara; nada máis
entrar en territorio asturiano xa se notaba a diferencia da paixase galonada
por casas de indianos, paneras nas casa de labranza, verdes e extensas
pradeiras poboadas de vacas, ovellas e moitos cabalos, ríos
farturentos debido ás choivas dos días pasados, onde os pescadores poderían
face-lo seu agosto supoñendo que fora tempo de pesca. As montañas mostraban o seu gorriño
de branca neve que lles daba un toque de especial beleza.
Xa na capital do Principado, fixemos a primeira
parada no Complexo Prerrománico de Santa María do Naranco,
situada na aba meridional do monte ó que lle debe o seu nome: un antigo pazo de dous
pisos de dimensións considerables (20x6x9) declarado Patrimonio
Mundial da Humanidade no ano 1985.
| Santa María del Naranco |
No cumio do monte había unha imaxe que
ben podería representar un Sagrado Corazón,
pero a lonxanía non permitía velo con claridade.
Ó
lonxe os picos nevados poñíandlle cor invernal á paisaxe, aínda
que o astro rei nunca nos abandoou, Unha estampa perfecta: sol no val e neve na
montaña.
¡Unha
preciosidade, un regalo para a vista e un pracer para o corpo!.
O segundo centro de interese estaba na capital do
Principado: Oviedo, onde visitamos a Santa Igrexa Basílica
Catedral Metropolitana de San Salvador de Oviedo, de estilo gótico
situado nun antigo solar dun complexo prerromano do século
IX; que foi construída entre os séculos XII-XVI ; por eso contén
varios tipos de estruturas: Prerrománica na Cámara Santa, declarada Patrimonio Mundial da
Humanidade onde se atopan: a Cruz da
Victoria e dos Anxos, a Caixa das Ágatas
e a Arca Santa que contén o SANTO SUDARIO.
| Catedral de Oviedo |
Ó
outro lado da ampla Praza estaba unha escultura adicada á
novela de Leopoldo Alas “Clarín”: A Regenta que foi
publicada en 1854 en Barcelona producindo un verdadeiro escándalo,
sobre todo en Oviedo. O bispo de turno publicou una pastoral en contra por que
trata da emacipación da persoa a través da cultura,
incluiía
a muller. Por eso fixo unha crítica mordaz aducindo razón
relixiosas.
Ó día
seguinte tocaba: Covadonga no Monte Auseva.
Covadonga é un lugar con raíces históricas onde contan as crónicas
que foron vencidas as tropas musulmanas grazas a intervención
da “Santina”
que estivo a favor de Don Pelaio. A verdade é que o lugar prestábase: os que
estaban polo lado de abaixo tiñan moitas posibilidades de perde-la batalla porque
a orografíaa do terreo era propicia.
Na entrada podemos observar como os Leóns
do Pasatempo de Betanzos desexaben volver ó seu lugar do orixe, pero non sei porque me parece
que non lles van dar permiso. De vez en cando teremos que ir alí
para facerlles una visita.
Na esplanada
éguense
varias edificacións.
A parte das razón históricas, o lugar goza dunha extraordinacia beleza por
pertencer ó Parque natural dos Picos de Europa: 64.000 Hectáreas de terreo formado por montañas
o numerosa covas que dan lugar ó nacemento de numerosos regatos formando una
paisaxe laberíntica con afiados cumes poboados de matorrais,
pradeirías,
e abundante vexetación: faia, carballo, castaños,
pino, budio; onde viven e conviven
insectos, anfibios, reptís, corzos, cervos, raposos, lobos, osos, pitas do
monte, aguia real, buirtre leonado, azor e outros; aínda
que tan só se deixou ver un raposo que circulaba a toda
velocidade en canto viu a presenza de humanos.
No cumio, a 1100 metros de altura: insatalacións
para o turismo invernal e dous preciosos e xélidos lagos: Enol e Ercina que se nos presentaron
vestidos de gala con neve debaixo dos nosos pés e sol para
acariciarnos o noso rostro. Desde alí divisáabanse os pobos de montaña
así
como as cabanas dos pastores onde se resgardan e fan os sabrosos queixos que
fermentan nas covas.
| En el lago |
Pola tarde tocaba Villlaviciosa e a súa
industria máis destacada: a sidra e outras variedades derivadas
da mazá.
Loxicamente non podía faltar a desgustación coa coseguinte publicidade e consumo. Todo
moi ben estudiado.
Ó día
seguinte esperábanos Gijón que nada máis entrar xa nos recordou á
Zona de Riazor de A Coruña pola súa semellanza coa igrexa de San Pedro que se
correspondía coa das Escravas de a Coruña.
Pero o máis importante de Gijón non é a
súa
semellanza con Riazor, senón O Museo do
Pueblo Asturiano, a súa Feira de Mosstras, a Univerdidade Laboral e o seu
casco antigo por onde pasa o Camiño do Norte e onde podemos encontrar a Casa de Jovellanos. Gaspar Melchor de
Jovellanos que naceu naquela cidade o día
5 de xaneiro do ano 1744 e despois de 67 anos de dilatada e productiva vida,
faleceu en Pravia no ano 1811.
A Praza do Marqués onde se atopan o vetusto Palacio de Revillagigedo
do século
XVIII onde se fan exposicións temporais
e o monumento ó Rei Pelaio.
A poucos metros encóntrase a Casa do
Concello e un pouco máis adiante as escavacións
dos BAÑOS
ROMANOS na entrada da igrexa de San Pedro.
Para remata-la viaxe, una paradiña
en Cudillero, pobo mariñeiro que nos ensina a daministarnos cando temos
poucos recursos, tal é o caso do terreo edificable daquel pintoresco
lugar.
De volta en Galicia: nubes, choiva e portas abertas
onde chegamos algo cansados per felices e contentos."
Viaje realizado en colaboración con el Ayuntamiento de Paderne:
martes, 11 de febrero de 2014
Inaguración del segundo cuatrimestre y entrega de diplomas
Fue durante la mañana del lunes 11 de febrero en Paderne. Los sénior de A Coruña tuvieron la oportunidad de recibir los merecidos diplomas que acreditaban la superación del primer cuatrimestre de este curso académico 2013/2014.
Al acto, presidido por la directora del Centro Asociado en A Coruña, Susana Blanco Miguélez, acudieron distintos representantes de los Ayuntamientos colaboradores y el coordinador del Programa, Luis Ángel Rodríguez Patiño.
Alumnos de la asignaura de Música y el Coro de la UNED Sénior, amenizaron la jornada con sendas interpretaciones.
| Actuación del Coro de la UNED Sénior |
Reflexión de la jornada por Mercedes Cachaza, alumna del Aula de Paderne:
"Hoxe o alumnado da Uned Sénior de Xestoso estivo de festa maior: recibiu os diplomas correspondentes ó primeiro cuatrimestre do curso 2013-14.
O acto tivo lugar nun local social da parroquia de Quintás no Concello de Paderne, A Coruña. Asistiron a Ilustre Señora Dona Susana Blanco como directora do Centro Asociado de A Coruña, o coordinador da Uned Sénior D. Luis Ángel Rodríguez Patiño e representantes políticos dos concellos integrantes da Uned Sénior de Xestoso.
A programación do día de hoxe foi a seguinte:
- Presentación do acto polo coordinador
- Proxección de vídeos
- Entrega de diplomas a cargo de tódalas autoridades alí presentes.
- Alumnado de Música actuou para tódolos presentes tocando e cantando o Himno da Universidade e outras cancións galegas.
- Remataouse deste xeito coa programación oficial para compartir un xantar de confraternidade, amenizando a sobremesa o Coro da Uned Sénior.
Foi un día moi festivo no que compartimos mesa, mantel e convivencia grazas a unha Uned Sénior única e exemplar no medio rural galego."
| Alumnos sénior en la comida posterior al acto oficial |
lunes, 10 de febrero de 2014
Viaje a Asturias de los sénior de A Coruña
Días: 12, 13 y 14 de febrero de 2014.
![]() |
| Bandera de Asturias |
En colaboración con el Ayuntamiento de Paderne:
Programa:
12 de febrero
- Salida
- Mañana: visita a Pola de Siero
- Tarde: visita a Oviedo
13 de febrero
- Mañana: visita a Cangas de Onís
- Tarde: Visita a Covandonga
14 de febrero
- Mañana: visita a Gijón
- Tarde: visita a Cudillero
- Regreso
miércoles, 5 de febrero de 2014
Los sénior de la UNED A Coruña celebran la inaguración del segundo cuatrimestre
Será en Paderne el lunes 10 de febrero, en el local social de Quintas con el programa oficial de actos que sigue:
12.15 horas. Recepción de alumnado y las autoridades asistentes.
12:30 horas. Intervenciones
- César Longo Queijo, Alcalde – Presidentedel Ayuntamiento de Paderne, hará la presentación del curso.
- Susana Blanco Directora do Centro Asociado de la Uned en A Coruña.
- Luis Angel Rodriguez Patiño, coordinador del programa Sénior en la UNED A Coruña.
13:00 horas. Proyección de un video sobre el Ayuntamiento de Paderne.
13.15 horas. Proyección del video "A Aldea do Poeta" sobre la figura de Díaz
Castro, dirigido por Carlos Nine.
lunes, 3 de febrero de 2014
Los sénior celebran el día de la Paz
El 29 de enero, los alumnos sénior de A Coruña festejaron el día de la Paz. La cita era en Paderne y la jornada se desarrolló con la lectura de comunicados y la celebración de distintos actos.
Es por este motivo que tres alumnas sénior han querido rendir un especial homenaje con la publicación de sus reflexiones.
Alumna: Mª Lourdes Pérez Freire
Aula: Paderne
"A Paz significa harmonía,
ausencia de conflito. Pero, onde está a harmonía?.
Hai conflitos por todas partes. Guerras, con miles de vidas truncadas e millóns de persoas desprazadas dos seus países e lugares de residencia, vivindo hacinadas en campos de refuxiados en condicións infrahumanas. Por que ocorren as guerras? Non son por motivos relixiosos, como nos queren facer crer. As guerras prodúcense por intereses económicos e de dominio dos territorios, codiciados pola súa riqueza en materias primas ou outros produtos. Aos que as provocan non lles importa a morte de miles de seres humanos nin a destrución de toda a súa forma de vida.
Hai conflitos por todas partes. Guerras, con miles de vidas truncadas e millóns de persoas desprazadas dos seus países e lugares de residencia, vivindo hacinadas en campos de refuxiados en condicións infrahumanas. Por que ocorren as guerras? Non son por motivos relixiosos, como nos queren facer crer. As guerras prodúcense por intereses económicos e de dominio dos territorios, codiciados pola súa riqueza en materias primas ou outros produtos. Aos que as provocan non lles importa a morte de miles de seres humanos nin a destrución de toda a súa forma de vida.
Aparte das guerras, tantos
millóns de persoas sobrevivindo, cada día, en condicións de
auténtica miseria, sen o máis elemental para poder saír adiante:
falta de alimentos, auga potable, saúde, educación, etc., etc.
Tantas e tantas persoas desprazadas do seu medio porque as grandes
multinacionais lles ocupan a súa terra para explotacións de
agricultura industrial, que a eles non lles beneficia en nada, e por
enriba, non son sostibles medioambientalmente. Mentres isto ocorre,
miles de persoas morren de fame no mundo.
E aquí, arredor de nós.
Non fai falta ir a África ou a outros lugares do terceiro mundo. Ben cerca, temos case seis millóns de parados. Miles de familias nas que na súa casa non entra un euro. Como se pode vivir desta maneira? Persoas que foron expulsadas dos seus fogares por non poder pagar a hipoteca. Xubilados con pensións de miseria que teñen que pagar os seus medicamentos e non teñen.
Non fai falta ir a África ou a outros lugares do terceiro mundo. Ben cerca, temos case seis millóns de parados. Miles de familias nas que na súa casa non entra un euro. Como se pode vivir desta maneira? Persoas que foron expulsadas dos seus fogares por non poder pagar a hipoteca. Xubilados con pensións de miseria que teñen que pagar os seus medicamentos e non teñen.
Por outro lado, están os
amos do mundo, que seguen a amasar fortunas, fabricando os produtos
que venden en países onde os traballadores e traballadoras viven
unha auténtica escravitude. Despois, estes ricachóns danlle uns
cantos millóns a algunha organización de caridade e xa lles queda
“a conciencia tranquila”. Xa cumpriron. O que practica a caridade
é o que comparte o que ten; non o que dá o que lle sobra.
Logo, temos os banqueiros,
a troika, o fondo monetario internacional, o banco central europeo,
os mercados, etc. En fin, o poder, que está provocando que a riqueza
se concentre, cada vez máis, nuns poucos, e a inmensa maioría da
poboación sexa cada día máis pobre.
Están tamén toda unha
restra de corruptos que, co beneplácito do poder, amasan fortunas,
malversando fondos públicos e outras lindezas. Estos son os que
arruínan a economía, e non a xente normal que vive a diario do seu
traballo.
E cando as persoas se
manifestan para amosar a súa repulsa contra todos estes atropellos,
dinlles que son violentos, case terroristas. A verdade é que non sei
como non hai aínda máis conflitos. No fondo, é que somos xente de
paz, e tamén que as familias, solidariamente, comparten o pouco que
teñen cos seus fillos, netos e demais persoas necesitadas. Se non, a
violencia xa estaría servida. Pois, se a xente é tratada con
violencia polo poder, tamén responderá con violencia.
Non pode haber Paz se non
hai xustiza. Polo tanto, procuremos a xustiza para termos a paz."
Alumna: Josefina Calvo Sánchez
Aula: Paderne
"Hoxe, a UNED Sénior de
Xestoso, estamos celebrando o Día da Paz.
¡Que ben soa esa palabra e que ben a gusto nos sentimos cando no noso entorno temos paz e harmonía!
¡Que ben soa esa palabra e que ben a gusto nos sentimos cando no noso entorno temos paz e harmonía!
A Paz, que tanto desexamos
todos os que loitamos por ela, porque no mundo hai moitas persoas que
a precisan con gran urxencia. Que están pasando tantas calamidades,
fame... fame de tantas cousas... de comida, de compaña, de traballo,
de comprensión, de cariño..., que se senten tan baleiros, que non
teñen ilusión por nada na vida. Mentres, os que teñen todo iso e
moito máis, miran para outro lado e ignoran o sufrimento dos demais.
Acaban de pasar as festas
navideñas. Nas nosas casas, houbo comida, bebida e agasallos para
todos. Os Reis Magos trouxeron moitas cousas, sobre todo, para os
máis pequenos, que comezan a abrir regalos e, ao final, só xogan
cun ou dous, como moito, e para a miña humilde opinión, iso é un
despilfarro por parte dos seus proxenitores, cando miles de nenos
coma os nosos morren de fame e non teñen nin un só xoguete.
¿Non sería máis humano
que houbera máis igualdade?. ¿Que todo o mundo tivera o preciso para
vivir?. ¡Cantas toneladas de comida se tiran e canta xente morre de
fame ao ano!. ¿Por que non se controla iso?. Porque falla a
organización e que dentro de nós lata un nobre corazón.
Conseguindo todo iso,
poderemos comezar a falar de Paz. Mentres ese momento non chega, na
UNED Sénior, seguiremos todos unidos, demostrando a todo o mundo que
nunca nos renderemos, e que sempre estaremos apoiando as boas causas,
loitanto contra as inxusticias, e que estamos todos de acordo en que
hai que acabar con elas, para construir un mundo mellor para os nosos
fillos e netos, que o teñen moi complicado o día de hoxe.
E tamén quero dar as
gracias ao fundador da UNED Sénior de Xestoso, ao cura D. Luis Ángel
Rodríguez Patiño, xa que, sen el non sería posible que nos
coñecéramos este grupo de persoas que tan ben nos levamos, e
compartimos comidas e xuntanzas, viaxes, anécdotas, ensaios, nos que
tocamos e cantamos e, ás veces, tamén nos trabucamos, porque somos
humanos e non hai ninguén perfecto. Pero, dos erros tamén se
aprende. Rimos e divertímonos, loitamos e unimos as nosas forzas
para facer un mundo mellor.
E que a UNED Sénior, por
onde queira que vaia, destaque pola súa sencillez, humildade e polo
seu bo facer, para axudar ao máis débil, e seguir os pasos do seu
fundador. E con iso xa podemos estar satisfeitos."
Suscribirse a:
Entradas (Atom)





